BFH, Aile Konutuna İlişkin Miras Vergisi İstisnasının Kapsamını Netleştirdi

Alman Federal Vergi Mahkemesi (Bundesfinanzhof – BFH), 17 Haziran 2026 tarihli II R 27/23 sayılı kararıyla aile konutuna ilişkin miras vergisi istisnasında “taşınmaz” kavramının kapsamını netleştirdi. Karar 13 Ağustos 2026 tarihinde yayımlandı.

Alman Veraset ve Bağış Vergisi Kanunu’nun § 13 Abs. 1 Nr. 4c hükmüne göre, ebeveynin ölümüne kadar kendisinin kullandığı konut, çocuk tarafından gecikmeksizin kendi oturumu için kullanılmaya başlanır ve konutun yaşam alanı 200 metrekareyi aşmazsa istisna uygulanabilir. Hak sahibinin on yıl içinde kendi kullanımını sona erdirmesi hâlinde, zorunlu bir neden bulunmadıkça istisna geçmişe etkili olarak kalkabilir.

Karara konu olayda oğul, babasının daha önce bizzat kullandığı eve ölümden sonra taşındı. Vergi dairesi istisnayı yalnızca evin bulunduğu parselle sınırlamak, evle birlikte kullanılan bahçe ve yol alanlarını ise kapsam dışında bırakmak istedi.

BFH, taşınmazın bulunduğu yerdeki yetkili vergi dairesinin (Belegenheitsfinanzamt) değerleme amacıyla bağlayıcı biçimde belirlediği ekonomik bütünün esas alınacağını açıkladı. Bu tespit, birlikte kullanılan birden fazla parseli kapsıyorsa bahçe veya erişim yolu da istisnanın hesabına dâhil olabilir. Ekonomik bütünün kapsamına yönelik itiraz, değer tespit kararına karşı zamanında yapılmalıdır; daha sonraki miras vergisi tarhı aşamasında bu itiraz sonuç vermez.

Karar ve kanun: BFH, II R 27/23 · § 13 ErbStG

Pratik not: Değer tespit kararı, tapu parselleri, konutun yaşam alanı ve alanların fiilen birlikte kullanılıp kullanılmadığı erken aşamada incelenmelidir. Karar, her bahçe veya yol alanının otomatik olarak vergiden istisna olduğu anlamına gelmez.

Resmî kaynak: Bundesfinanzhof

Bilgilendirme notu: Bu yazı genel bilgi verir; somut değerleme ve miras vergisi kararları ayrıca incelenmelidir.